Δήλωση bonus!!!

"Ο άνθρωπος που είναι σήμερα νέος, θα πεθάνει στα 100. 

Γιατί να βγαίνει στη σύνταξη στα 60;;;"

Και όμως. Άλλη μία - ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ - δήλωση, για την ασφαλιστική "μεταρρύθμιση" στη Γαλλία, από την αυτού Μεγαλειότητα, Νικολά Σαρκοζί...

Υποκλιθείτε!!!

Τι τη θες τη διαιτησία;

Ο ΟΜΕΔ (Οργανισμός Μεσολάβησης και Διαιτησίας) ήταν η τελευταία καταφυγή των εργαζομένων όταν δεν κατέληγαν σε συμφωνία με τους εργοδότες για τις συμβάσεις εργασίας. Ο ΟΜΕΔ ρύθμιζε το ζήτημα, συχνά υπερασπιζόμενος τα συμφέροντα των εργαζομένων. Το πιο σημαντικό είναι πως η ύπαρξη του υποχρέωνε τους εργοδότες να μπουν στη διαδικασία της διαπραγμάτευσης και να αναζητήσουν έναν συμβιβασμό με τους εργαζόμενους

Ο κ. Λοβέρδος και η κυβέρνηση του "σοσιαλιστικού" (ποτέ στην ιστορία οι λέξεις δεν πέφταν κάτω προκαλώντας τόσο πολύ τον θόρυβο του άδειου ντενεκέ!) ΠΑΣΟΚ επιχειρούν την κατάργηση της διαιτησίας! Και επειδή λογικό επιχείρημα για την επιλογή αυτή δεν υπάρχει, η μόνη εξήγηση που μένει είναι αυτή του μέγιστου γελοιογράφου Νίκου Πετρουλάκη.

Αυτοδιαχειριζόμενο εστιατόριο στη Θεσσαλονίκη!

Από το http://afterhistory.blogspot.com/2010/07/blog-post.html

Από τις 7 Ιουνίου το εστιατόριο barθelonika, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, λειτουργεί αυτοδιαχειριζόμενο από το προσωπικό του. Όλα ξεκίνησαν όταν ο ιδιοκτήτης του καταστήματος ανακοίνωσε στο προσωπικό ότι το εστιατόριο θα κλείσει για τρεις μήνες κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και το Σεπτέμβρη θα αποφασίσει σχετικά με την τύχη του...
Οι εργαζόμενοι από την πλευρά τους ισχυρίζονται ότι η επιχείρηση είναι κερδοφόρα και δεν συντρέχει κανένας λόγος αναστολής της λειτουργίας της.

Έτσι προχώρησαν σε μια άτυπη συμφωνία που προβλέπει ότι το ίδιο το προσωπικό θα αναλάβει τη λειτουργία του καταστήματος για δύο μήνες προκειμένου να μην μείνουν χωρίς δουλειά.

Πλέον, όπως μας λένε, το barθelonika «λειτουργεί κανονικά χωρίς αφεντικά, υπεύθυνους και σχέσεις ιεραρχίας. Όλοι και όλες μαζί αποφασίζουμε για τα πάντα, βρίσκουμε τους προμηθευτές και συντηρούμε τον χώρο.Στο περιβάλλον της κρίσης αν δεχτούμε τις αποφάσεις των αφεντικών, χωρίς να αντιδράσουμε θα οδηγηθούμε στην εξαθλίωση», τονίζουν.Οι εργαζόμενοι αμέσως μόλις ανέλαβαν τη διοίκηση του εστιατορίου προχώρησαν σε μείωση 30% σε όλα τα πιάτα και κάλεσαν την κοινωνία της Θεσσαλονίκης να στηρίξει το αυτοοργανωμένο εγχείρημα। Την Κυριακή η κουζίνα του barθelonika μεταφέρεται στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ, στο οποίο οι εργαζόμενοι πήραν απόφαση να συμμετέχουν και να μαγειρέψουν για τους επισκέπτες।

Καταπληκτική πρωτότυπη διαμαρτυρία!

Δείτε μια υπέροχη διαμαρτυρία σε ξενοδοχείο του Σαν Φρανσίσκο των ΗΠΑ. Σε πολλά -υπερπολυτελή μάλιστα- ξενοδοχεία της χώρας δεν τηρούνται οι συμβάσεις των εργαζομένων και δεν τους προσφέρεται η ασφάλιση υγείας που δικαιούνται. Έτσι οι εργαζόμενοι καλούν σε μποϊκοτάρισμα συγκεκριμένων ξενοδοχείων.

Στην περίπτωση του video που θα δείτε, εν όψη του gay pride που θα γίνει στην πόλη, μέλη της LGBT κοινότητας κάνουν παρέμβαση αλληλεγγύης στους εργαζόμενους, με σκοπό να αποτρέψουν τους χιλιάδες επισκέπτες που θα έρθουν για το pride από το να μείνουν στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο.

“Εισβάλουν” λοιπόν στο ξενοδοχείο, τραγουδούν ένα γνωστό hit της εποχής έχοντας αλλάξει το ρεφρέν και χορεύουν προπαγανδίζοντας το μποϊκοτάρισμα του συγκεκριμένου ξενοδοχείου. Σίγουρα ο τρόπος τους γίνεται δύσκολα αποδεκτός από το παραδοσιακό κινηματικό ρεπερτόριο του κινήματος στην Ελλάδα, αλλά είναι ακαταμάχητος! Απολαύστε το!

Απίστευτη εργοδοτική πρόκληση με σκιές μαφίας!

Από την Αριστερολογία:

http://aristerologia.blogspot.com/2010/03/blog-post_26.html

Πρόσφατα εργαζόμενη σε αλυσίδα καφετεριών που επέστρεψε από νόμιμη ιατρική άδεια, απολύθηκε από το αφεντικό-ιδιοκτήτη της αλυσίδας. Στις συναντήσεις που έγιναν με τους λογιστές της επιχείρησης, ώστε να τις αποδοθούν δεδουλευμένα, ένσημα και αποζημίωση -μιλάμε για ελάχιστα ποσά-, ο εργοδότης εμφανίστηκε προκλητικός απέναντι στην εργαζόμενη αλλά και στους εκπροσώπους του σωματείου, με αποκορύφωμα τη συνάντηση της 23ης Μάρτη, ημέρας που θα γινόταν ο τελικός διακανονισμός. Ο εργοδότης αφού αντιλήφθηκε -δυσφορώντας- τη μαζική παρουσία μελών του σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων, άρχισε να τραβάει φωτογραφίες με ψηφιακή κάμερα. Μετά από απαίτηση να σβήσει τις φωτογραφίες, σήκωσε την μπλούζα του κι επέδειξε το ΟΠΛΟ που έφερε στη ζώνη του!

Η συνέχεια δόθηκε στο αστυνομικό τμήμα, όπου οι αστυνόμοι αφού κατέγραψαν το γεγονός «συνέστησαν» στην εργαζόμενη και τα μέλη του σωματείου να μην προβούν σε μηνύσεις, ώστε να μη δεχθούν αντιμήνυση κι οδηγηθούν όλοι στο αυτόφωρο.

"Εντελώς συμπτωματικά", το επόμενο βράδυ 24 Μάρτη η εργαζόμενη έπεσε θύμα δολοφονικής επίθεσης έξω από το σπίτι της όπου και την ξυλοκόπησαν άγρια και την εγκατέλειψαν αιμόφυρτη και λιπόθυμη στην είσοδο του σπιτιού της. Η αιμορραγία και κάποιου τύπου αναισθητικό που χρησιμοποίησαν οι τραμπούκοι έκαναν την Κ. να μείνει για περίπου 10 ώρες παρατημένη μπροστά στην πόρτα της όπου και την βρήκε τα ξημερώματα ένας μετανάστης,της έριξε νερό στο πρόσωπο και τη βοήθησε να καλέσει βοήθεια. Το κίνητρο της επίθεσης δεν ήταν η ληστεία, καθώς όταν η εργαζόμενη συνήλθε είχε πάνω της και τα χρήματα και το τηλέφωνό της.Από ότι φαίνεται η ατιμωρησία στην υπόθεση Κούνεβα, άνοιξε ορέξεις...

Τη συνέχεια θα δώσει Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και Λοιπών Εργαζομένων του Κλάδου του Επισιτισμού και το κίνημα αλληλεγγύης.

Η Εργοδοτική τρομοκρατία δεν θα περάσει!

Γιατί η εργασία οδηγεί στην αυτοκτονία;

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=497800


Γιατί η εργασία οδηγεί στην αυτοκτονία;

Ημερομηνία δημοσίευσης: 15/10/2009
Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΥΖΗ*


Οι πρόσφατες τραγικές εξελίξεις στην France Telecom, στην οποία μάλιστα βασικός μέτοχος μετά την ιδιωτικοποίησή της εξακολουθεί να είναι το γαλλικό κράτος, με τις 23 αυτοκτονίες σε 18 μήνες και τις πολλές αποτυχημένες απόπειρες, στενά συνδεδεμένες με το εργασιακό περιβάλλον, αναδεικνύουν τη ζοφερή πραγματικότητα των σύγχρονων μεθόδων οργάνωσης της εργασίας.

Τι αλήθεια είναι αυτό που τα τελευταία χρόνια έχει οδηγήσει 400 εργαζόμενους στην αυτοκτονία στη Γαλλία προσθέτοντας μια νέα οδυνηρή εργασιακή παράμετρο μετά τους θανάτους από εργατικά ατυχήματα και επαγγελματικές ασθένειες; Τι είναι αυτό που βρίσκεται πίσω από το τέταρτο κύμα αυτοκτονιών με αφορμή τις συνθήκες εργασίας; Ένα κύμα που ακολουθεί τους απελπισμένους αγρότες της δεκαετίας του ʼ60 που ωθούνταν στην έξοδο από την αγροτική ζωή και τη γη τους, τους ανειδίκευτους εργάτες της επόμενης δεκαετίας που εισέπρατταν την απαξίωση μπροστά στην ανάπτυξη της ειδικευμένης εργασίας, τη σύγχρονη απελπισία των ανέργων και των κάθε λογής ευέλικτων και κακοπληρωμένων εργαζόμενων που αδυνατούν να καλύψουν βασικές ανάγκες ενοχοποιώντας τον εαυτό τους;

Τα νέα θύματα δεν ανήκουν στην κατηγορία της δεύτερης ή και τρίτης ταχύτητας αμοιβής και δικαιωμάτων του εργατικού δυναμικού. Αντίθετα είναι υπάλληλοι στον χώρο των υπηρεσιών με ικανοποιητικές αποδοχές που δείχνουν αγάπη για τη δουλειά τους και χαρακτηρίζονται επιτυχημένοι. Βιώνουν με δραματικό τρόπο τα αποτελέσματα των σύγχρονων μεθόδων management της πλήρους εξατομίκευσης της εργασιακής σχέσης με ειδικούς στόχους αμοιβής και καριέρας, απόρροια ειδικότερων συμβάσεων με την εταιρεία που προσδίδουν στον εργαζόμενο χαρακτηριστικά ιδιώτη πωλητή.

Η αποδοχή των αυθαίρετων κριτηρίων και όρων αξιολόγησης της διεύθυνσης που περιφρονεί τους συλλογικούς κανόνες, οδηγεί καταρχήν στην εντατικοποίηση της εργασίας, στην απελευθέρωση των ωραρίων και στην ολοκληρωτική αφιέρωση του ελεύθερου χρόνου στον εργοδότη καταλήγοντας στην πλήρη αφομοίωση της προσωπικότητας στη λογική της εταιρείας. O εργαζόμενος υπόκειται καθημερινά σε ηθική παρενόχληση και σε ένα εξουθενωτικό διπλό αυτοέλεγχο: Εκείνο του ελέγχου της ατομικής του επίδοσης από τον ίδιο και την ομάδα στόχου που ελέγχει και επιτιμά, στο πλαίσιο των προσωπικών ανταγωνισμών, τους αδύνατους κρίκους της αλυσίδας. Απομονωμένος και αβοήθητος ο εργαζόμενος από κάθε έννοια συλλογικότητας, στο πλαίσιο μιας αμφιλεγόμενης αυτονομίας της εργασίας, επιδιώκει την επίτευξη των προσωπικών του στόχων οδηγούμενος σταδιακά στη χρήση μεθόδων και πρακτικών που προδίδουν τους κανόνες της επαγγελματικής ηθικής.

Για να επιτύχει τον στόχο του θα εκδιώξει βίαια τον ασθενή από το νοσοκομείο ώστε να μειωθούν τα νοσήλια και οι δαπάνες της ασφαλιστικής εταιρείας. Θα πουλήσει τραπεζικά προϊόντα και συμβόλαια σε υπερχρεωμένους πελάτες οδηγώντας τους στην καταστροφή. Σταδιακά αποκτηνώνεται. Χάνει τον αυτοσεβασμό του. Όταν όμως ο στόχος δεν εκπληρώνεται και ο εργαζόμενος χρεώνεται την αποτυχία, οι παρενέργειες πέφτουν βαριές για το σύστημα αξιών που έχει υιοθετήσει με τον, συχνά δίχως αρχές, αυτοσκοπό του επιτυχημένου επαγγελματικού προφίλ.

Οι συνέπειες είναι βαριές και προσβλητικές για εκείνον που απέτυχε στους στόχους του, αν και θυσίασε τα πάντα για την εκπλήρωσή του. Εισπράττει βαρύτερα την απώλεια της θέσης ευθύνης, την υποχρεωτική μετακίνηση σε άλλη πόλη, την αλλαγή ομάδας ή και αντικειμένου εργασίας. Αυτή η αποκαθήλωση γίνεται δυσβάστακτη. Οδηγεί σε πλήρη αποστροφή του ίδιου του εαυτού. Πέφτει από το παράθυρο της Telecom στο κενό καταστρέφοντας τα μπαμπού του προαυλίου παρά τις επίμονες συστάσεις της διεύθυνσης με ανακοινώσεις στους ορόφους και στα ασανσέρ, για σεβασμό και φροντίδα των φυτών της αυλής! Παρόλα αυτά η εταιρεία δηλώνει την αθωότητά της και επικαλείται τα προσωπικά προβλήματα του εκάστοτε αυτόχειρα. Καμία ευθύνη για τις μεθόδους οργάνωσης της εργασίας και συνεπώς καμία αστική και ποινική ευθύνη…

Οι οδυνηρές αυτές εξελίξεις απαιτούν άμεσες παρεμβάσεις και δραστικές λύσεις. Λύσεις που είναι αστείο να αναζητούνται σε γενικολογίες για τον εξανθρωπισμό της εργασίας και στην καταπολέμηση του εργασιακού στρες σε σεμινάρια και σε αγχολυτικά χάπια. Ο πυρήνας του προβλήματος θα πρέπει να αναζητείται στις σύγχρονες μεθόδους οργάνωσης της εργασίας που καταργούν κάθε έννοια συλλογικότητας, συνεργασίας και αλληλεγγύης μέσα από ακραίες μορφές εξατομίκευσης της εργασίας και απομόνωσης στον βωμό της μεγιστοποίησης του κέρδους. Οι λύσεις βρίσκονται στη θεσμική και ουσιαστική ενίσχυση των συλλογικών παρεμβάσεων και ελέγχων των εργαζομένων στις επιχειρήσεις Η εργασία, άλλωστε, εκτός από παραγωγός είναι και μέσο κοινωνικοποίησης…

* Ο Γ. Κουζής διδάσκει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Υποσχέσεις Λοβέρδου για τα εργασιακά

Κατάργηση του νόμου Πετραλιά, επαναφορά ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης γυναικών, ανασυγκρότηση επιθεώρησης εργασίας, επίδομα ανεργίας στο 70% του κατώτατου μισθού (520 ευρώ από 454 σήμερα) υποσχέθηκε ο Υπουργός Εργασίας Α. Λοβέρδος στο πλαίσιο των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης.

http://www.enet.gr/?i=news.el.oikonomia&id=93481

Για το λιμάνι!

Όπως ήδη θα γνωρίζετε οι η ΟΜΥΛΕ (Ομοσπονδία Υπαλλήλων Λιμένων Ελλάδας) και η Ένωση Λιμενεργατών ΟΛΠ βρίσκονται σε απεργιακές κινητοποιήσεις εδώ και 15 μέρες για το θέμα της Cosco. Οι εργαζόμενοι/ες ζητούν το πάγωμα της εγκατάστασης της Cosco στο ΣΕΜΠΟ και την επαναφορά του λιμανιού στο δημόσιο. Η Cosco άρχισε να εγκαθίσταται στο Λιμάνι την 1η Οκτωβρίου και γι' αυτό πάρθηκε η απόφαση για απεργιακές κινητοποιήσεις .

Εν τω μεταξύ έχουν γίνει διάφορες παρατυπίες (βλ. χαριστικές διατάξεις) που θα επέτρεπαν τουλάχιστον το πάγωμα της σύμβασης . Τελευταία ήταν η παραχώρηση της Τελωνειακής άδειας μία εβδομάδα πριν από τις εκλογές. Η Cosco πήρε τελωνειακή άδεια γιατί παραιτήθηκε από τη διεκδίκηση ο ίδιος ο ΟΛΠ και μάλιστα δεν πληρεί τις προϋποθέσεις για την άδεια (επομένως δεν θα την έπαιρνε, αν ο ΟΛΠ επέμενε). Υπάρχουν και άλλα θέματα που θα μπορούσε να πατήσει το Δημόσιο, όπως ο έλεγχος της ναυσιπλοίας (βάσει σύμβασης στο ΣΕΜΠΟ τον έχει η Cosco, βάσει Ε.Ε. τον έλεγχο τον έχει μόνο το δημόσιο), η ασφάλεια λιμένος (ποιος διατηρεί τον έλεγχο ασφάλειας) κ.α.

Σε ό,τι αφορά τα εργασιακά τους, οι εργαζόμενοι στον ΟΛΠ μετατάσσονται στην Cosco τουλάχιστον για το πρώτο διάστημα "συγκατοίκησης" (περίπου 8 μήνες). Μετάταξη που δεν επιθυμούν καθώς στον ΟΛΠ είναι δημόσιοι υπάλληλοι.

Επίσης, υπενθυμίζεται ότι η ΠΑΣΚΕ (ΠΑΣΟΚ) έχει την πλειοψηφία στην ΟΜΥΛΕ. Τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, αν και τώρα ισχυρίζονται πως "είχαν διατυπώσει επιφυλλάξεις" για το θέμα, η αλήθεια είναι ότι το είχαν χαρακτηρίσει "σκάνδαλο", άρα οι εργαζόμενοι θεωρούν ότι μπορούν να ασκήσουν μεγαλύτερες πιέσεις. Το Σεπτέμβριο μαλιστα το ΠΑΣΟΚ είχε δηλώσει ρητά διαμέσου της εκπροσώπου του για θέματα ναυτιλίας ότι "θα επαναδιαπραγματευθεί σε βάθος τη σύμβαση"

Το ΠΑΣΟΚ τώρα που είναι κυβέρνηση έχει φτάσει σ' αδιέξοδο. Από τη μία θέλει να ηρεμήσει τους απεργούς δεσμευόμενο ότι θα επαναδιαπραγματευτεί τη σύμβαση, από την άλλη θέλει να ηρεμήσει την Cosco δεσμευόμενο ότι θα διατηρήσει τις διεθνής συμβάσεις. Οι εργαζόμενοι ωστόσο δεν υποχωρούν αν δεν παγώσει η σύμβαση. Αυτές τις μέρες αναμένεται και το πόρισμα του ΣτΕ που έχουν καταφύγει τα Σωματεία και επομένως η κυβέρνηση θα μπορούσε τουλάχιστον να παγώσει την εγκατάσταση. Επειδή τόσο ορισμένες διατάξης της σύμβασης είναι παράτυπες όσο και η πρακτική του ΟΛΠ και της Cosco, η σύμβαση μπορεί ν' ακυρωθεί αν βέβαια υπάξει κοινωνική πίεση και πολιτική βούληση.

O ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην πρώτη γραμμή και συνδικαλιστικά και πολιτικά από την αρχή. Οι βουλευτές του Πειραιά έχουν συνεχή επαφή με τα συνδικάτα ενώ έχουμε καταθέσει πλήθος επερωτήσεων τόσο στη Βουλή όσο και στην Ευρωβουλή. Τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και το Λιμάνι της Αγωνίας σηκώνουν το θέμα στην τοπική κοινωνία και στους Δήμους (έχουμε μάλιστα αρκετά ψηφίσματα στηριξης των απεργών συμπεριλαμβανομένου κι αυτού του Δήμου Πειραιά). Εχθές τον ΟΛΠ επισκέφθηκε και ο Τσίπρας.

Δείτε και την ιστοσελίδα της ΟΜΥΛΕ http://e-limania. blogspot. com/2009_ 03_01_archive. html

1) ΣΕΜΠΟ είναι ο σταθμός διακίνησης εμπορευματοκιβωτίων. Ένα κομμάτι αυτού πουλήθηκε στην Cosco.
2) Η Cosco είναι οφ σορ εταιρεία κινεζικών συμφερόντων με έδρα κάποιο εξοτικό νησί. Επίσης, από πολλούς θεωρείται ότι είναι συνδεδεμένη με την καμόρα (κινεζική μαφία). Δείτε και αυτό:
http://archive.enet.gr/online/online_text/c=112,dt=14.03.2009,id=6247428

Επίσης, λέγετεαι ότι οι λιμενεργάτες είναι υψιλόμισθοι και αυτό χρησιμοποιείται προπαγανδιστικά. Οι λιμενεργάτες είναι όντως υψιλόμισθοι -αν κι εκεί υπάρχουν εργαζόμενοι πολλών ταχυτήτων- και αυτό συμβαίνει για πολλούς λόγους. Πρώτον, κάνουν μία δύσκολη δουλειά που έχει υψηλό βαθμό επικινδυνότητας και ελαστικά ωράρια. Δεύτερο, παίρνουν αυτά τα χρήματα διότι κάνουν διπλές βάρδιες (16 ώρες δουλειάς!). Οι ίδιοι ζητάνε να προσληφθούν κι άλλοι εργάτες, ώστε να μην αναγκάζονται να δουλεύουν τόσο! Τρίτο, είχαν πάντα ισχυρό σωματείο. Τέταρτο, είναι δημόσιοι υπάλληλοι που υπάγονται στο Υπουργείο Οικονομικών (το πιο υψιλόμισθο υπουργείο, αλλά κανείς δεν γκρινιάζει για τους μισθούς των υπόλοιπων υπαλλήλων του που μάλιστα δεν δουλεύουν και στο καρνάγιο).

Σε αυτές τις απεργιακές κινητοποιήσεις τόσο η ΟΜΥΛΕ όσο και οι Λιμενεργάτες έχουν προτάξει κυρίως το αίτημα της επαναφοράς των λιμανιών (Πειραιά και Θεσ/νίκης) στο Δημόσιο αποδεικνύοντας ότι τα εργατικά σωματεία και μπορούν και οφείλουν να έχουν και κοινωνικές διεκδικήσεις. Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι-ες χάνουν μεροκάματα μ' αυτες τις κινητοποιήσεις και πληρώνουν από την τσέπη των σωματείων τους τα δικαστικά έξοδα για νομικές ενέργειες που θα έπρεπε να κάνει το δημόσιο.Η ειλικρίνεια των προθέσεων τους επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι αν και το ΠΑΣΟΚ δεσμεύεται για τα εργασιακά τους δικαιώματα οι ίδιοι δεν υποχώρούν αν δεν παγώσει η σύμβαση!

Τέλος, αν υπάρχει ένα οικονομικό σκάνδαλο στην υπόθεση αυτό είναι ότι η Cosco αγόρασε για 18 εκατ.ευρώ κάτι που πέρσι είχε καθαρό κέρδος 36 εκατ. ευρώ!

ΥΓ: Όχι, κανείς απλός λιμενεργάτης δεν παίρνει 10.000 ευρώ το μήνα

Δείτε και αυτά:
http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=497641

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=497930

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ!

(Σ.Σ.)