Μία βράβευση, δύο συμπεράσματα.

Πριν από λίγες μέρες, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας βράβευσε τους Ευζώνους που κατά τη διάρκεια της πρόσφατης βομβιστικής επίθεσης στη Βουλή αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν τις θέσεις τους. Αυτή η κίνηση του ανώτατου πολιτειακού άρχοντα οδηγεί σε δύο σκέψεις.

Καταρχάς, οι Εύζωνοι επέλεξαν να παραμείνουν στη σκοπιά τους χωρίς, προφανώς, να μπορούν να αποτρέψουν την επικείμενη έκρηξη αλλά ούτε και να προστατεύσουν κανέναν από αυτήν. Έθεσαν δηλαδή τη ζωή τους σε κίνδυνο χωρίς κανέναν λόγο. Η Ελληνική Δημοκρατία όμως, διά του Προέδρου της, επέλεξε να τους τιμήσει. Τι υπόδειγμα συγκροτεί αυτή η ενέργεια; Προφανώς υποδεικνύει την ανώφελη παρολίγο αυτοθυσία των Ευζώνων ως ενδεδειγμένη πράξη. Μήπως λοιπόν, η Δημοκρατία μας ζητάει πλέον αίμα; Μήπως ψάχνει νέους μάρτυρες, στη μάχη εναντίον της τρομοκρατίας; Και αν δεν είναι έτσι, αν δεν συνειδητοποιεί κανείς τις προεκτάσεις αυτής της συμβολικής βράβευσης, τότε ποιος θα να αναλάβει την ευθύνη αν στην επόμενη αντίστοιχη περίπτωση, ο οπλίτης (ή ο όποιος πολίτης, παρακινούμενος από αυτό το παρασημοφορημένο παράδειγμα) που θα κινδυνεύσει άνευ λόγου, χάσει τη ζωή του; Σε ποιου τα χέρια θα βρίσκεται το αίμα του;

Η δεύτερη σκέψη, λιγότερο αξιακά φορτισμένη από την πρώτη αλλά επίσης πολιτική, είναι πως το γεγονός αυτό είναι απολύτως ενδεικτικό ως προς το γιατί η Αριστερά δεν υπάρχει λόγος στο σημερινό συσχετισμό δύναμης να επιδιώκει την εκλογή ενός δικού της ανθρώπου στη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ο κατέχων αυτό το αξίωμα είναι υποχρεωμένος να μην εκπροσωπεί τον εαυτό του αλλά το κράτος, την επίσημη Πολιτεία, ή αλλιώς τον «κοινωνικό μέσο όρο». Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας βάζει σε μεγάλο βαθμό στο ντουλάπι τις προσωπικές του ιδεολογικές καταβολές και υποτάσσεται στην κυρίαρχη κρατική βούληση, στους περιορισμούς που του επιβάλλει ο θεσμικός του ρόλος. Αναγκάζεται δηλαδή να προβαίνει σε ενέργειες σαν αυτή της βράβευσης των Ευζώνων. Από αυτή την άποψη, είναι αντιφατική η επιλογή του ΣΥΝ να προτείνει ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς για την Προεδρία της Δημοκρατίας, σαν να είναι ο λόγος που θα αρθρώνει πρωτίστως ζήτημα προσώπου και όχι κοινωνικού συσχετισμού δύναμης και χαρακτήρα της κρατικής εξουσίας. Τότε, γιατί δεν δεχτήκαμε την υποψηφιότητα Κωνσταντόπουλου το 2004; Δηλαδή, θα προτείνουμε αριστερούς προέδρους αλλά όταν τους δέχονται και οι άλλοι θα κάνουμε πίσω; Σε αυτά τα ζητήματα, η μάχη χαρακωμάτων σε κάνει να φαίνεσαι αφερέγγυος και αστείος.

Ακόμη, λοιπόν, και η κριτική υπερψήφιση του Κ. Παπούλια θα ήταν προτιμότερη της ενδεχόμενης εκλογής ενός αριστερού Προέδρου της Δημοκρατίας, που θα καλούνταν να εκφράσει έναν κοινωνικό συσχετισμό δύναμης στο πλαίσιο του οποίου οι δικές του ιδέες θα ήταν αδύναμες. Και με όρους τακτικής λοιπόν, τι είναι προτιμότερο; Να έχουμε έναν αριστερό Πρόεδρο της Δημοκρατίας που θα βγάζει λόγους περί του έθνους και θα βραβεύει τους Ευζώνους αλλά θα υιοθετεί μια πιο ριζοσπαστική στάση, για παράδειγμα, για τα γεγονότα του Δεκέμβρη του 2008 ή έναν Πρόεδρο εκτός Αριστεράς, που θα κάνει ακριβώς τα ίδια; Ποιου η παρουσία μας «βοηθά» περισσότερο; Ποιον μπορούμε να επικαλεστούμε για να ενισχύσουμε και να αποδαιμονοποιήσουμε τις θέσεις μας;

ΔΙΚΑΙΩΣΗ: "Τάσεις" και στη Νέα Δημοκρατία!

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της ΑΥΓΗΣ,

(http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=519084)

κάποιοι στη Νέα Δημοκρατία προωθούν τη συγκρότηση "Τάσεων", γοητευμένοι προφανώς, έστω και καθυστερημένα, από την λαμπρή παρουσία των αντίστοιχων μορφωμάτων στον Συνασπισμό και την καίρια συμβολή τους στην προώθηση της εσωκομματικής δημοκρατίας.

Ήδη έχουν αρχίσει κινήσεις ζύμωσης και δημιουργίας των πρώτων μορφωμάτων. Έτοιμα προς ίδρυση είναι το Δεξιό Ρεύμα (Ριζοσπάστες Νεοφιλελεύθεροι με αναφορές στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, με επικεφαλής τον Κ. Χατζηδάκη και εκπρόσωπο της μειοψηφίας της τάσης τον Γ. Αλογοσκούφη) και η Αναπαλαιωτική Πτέρυγα (Λαϊκή Δεξιά παλαιάς κοπής, που προωθεί την ευρύτερη συνάντηση όλων των συντηρητικών δυνάμεων, με επικεφαλής τον Γεράσιμο Γιακουμάτο και ιδεολογικό "φάρο" τον ιστορικό ηγέτη της παράταξης Ευάγγελο Αβέρωφ, που ομιλώντας εκ του τάφου καταλαμβάνει τη σκέψη των επιγόνων του, ενώ ρόλο στην τάση διεκδικεί και ο Π. Ψωμιάδης). Κείμενο συμβολής ετοιμάζει και το Μαυρομπλε Δίκτυο (Ακροδεξιοί νέου τύπου που κινούνται στα όρια της ΝΔ και επιδιώκουν ανασύνθεση του χώρου και συνένωση με το ΛΑΟΣ), που όμως δεν αυτοπροσδιορίζεται ως τάση, αλλά ως πλατφόρμα ιδεών.

Πληροφορίες θέλουν τις τρεις τάσεις της Νέας Δημοκρατίας να παρουσιάζονται σε κοινή εκδήλωση στο τέλος της οποίας θα παρουσιαστεί η παράσταση "Προμηθέας Δεσμώτης", με τον Πρόεδρο του κόμματος στον ομώνυμο ρόλο.

... άντε, με το καλό και συνιστώσες!

Αν είσαι στο κατάλληλο μέρος...

... την κατάλληλη ώρα!



Ελεήστε...

Τα ναρκωτικά θερίζουν στη Θεσσαλονίκη, με ευθύνη των συντηρητικών της δυνάμεων...

...επίσημων και λαϊκών!

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=510619

Στα ύψη εξακολουθούν να βρίσκονται οι αιφνίδιοι θάνατοι από υπερβολική δόση ναρκωτικών στη Θεσσαλονίκη, παρά τη ραγδαία μείωση που παρατηρείται από την αρχή της δεκαετίας στους αντιστοίχους θανάτους οι οποίοι σημειώνονται στην Αθήνα!

Θλιβερό τίμημα για την έλλειψη δομών και υπηρεσιών παρέμβασης και θεραπείας στη συμπρωτεύουσα
Η χώρα μας βρίσκεται στη θλιβερή κορυφή της σχετικής κατάταξης των χωρών - μέλων της Ε.Ε. και η... παραδοσιακή εναντίωση δημάρχων, αλλά και του νομάρχη Θεσσαλονίκης Παν. Ψωμιάδη στη λειτουργία θεραπευτικών μονάδων για χρήστες ναρκωτικών στη συμπρωτεύουσα και την ευρύτερη περιοχή έχει δημιουργήσει ένα τραγικό δεδομένο που επιμένει!

Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης για τα Ναρκωτικά (ΕΚΤΕΠΝ), που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα σε συνέντευξη Τύπου, το 2008 αναφέρθηκαν στην Ελλάδα 209 και βεβαιώθηκαν 111 αιφνίδιοι θάνατοι από υπερβολική δόση ναρκωτικών, έναντι 253 και 205 αντίστοιχα για το 2007, 276 και 205 για το 2006 και 343 και 325 για το 2005.

Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, στη Θεσσαλονίκη βεβαιώθηκαν πέρυσι 51 αιφνίδιοι θάνατοι, έναντι μόλις 7 για την Αθήνα, το 2007 είχαν βεβαιωθεί 75 θάνατοι στη Θεσσαλονίκη, έναντι 50 για την Αθήνα, και το 2006 είχαν βεβαιωθεί 62 θάνατοι στη Θεσσαλονίκη, έναντι 102 για την Αθήνα. Αξίζει να σημειωθεί ότι το 2000 είχαν βεβαιωθεί... 200 αιφνίδιοι θάνατοι χρηστών ναρκωτικών στην Αθήνα, έναντι μόλις 49 για τη Θεσσαλονίκη, κατάσταση η οποία αντεστράφη ολοκληρωτικά στα τέλη της δεκαετίας!

Έτσι, οι αιφνίδιοι θάνατοι από υπερβολική δόση ναρκωτικών στην Αθήνα αποτελούν σήμερα μόλις το 6% του σχετικού συνόλου, ενώ οι αντίστοιχοι θάνατοι στη Θεσσαλονίκη αγγίζουν το... 48%!

Σημειώνεται ότι ερευνώνται ακόμη 6 περιπτώσεις θανάτων για το 2005, 13 περιπτώσεις για το 2006, 40 περιπτώσεις για το 2007 και 98 περιπτώσεις για το 2008.
Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, η επιστημονική υπεύθυνη του ΕΚΤΕΠΝ Μαν. Τερζίδου δήλωσε: "Εικάζουμε ότι η διατήρηση των θανάτων σε υψηλά επίπεδα στη Θεσσαλονίκη οφείλεται στο γεγονός ότι η συμπρωτεύουσα στερείται δομών και υπηρεσιών μείωσης της βλάβης, παρέμβασης στην κρίση και δουλειάς στο δρόμο (street work)".

Από την πλευρά του, ο κορυφαίος διεθνώς Έλληνας καθηγητής Ψυχιατρικής Κ. Στεφανής, διευθυντής του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Ψυχικής Υγιεινής (ΕΠΙΨΥ), επεσήμανε την ανάγκη για τη διενέργεια ειδικής έρευνας για τα αίτια του υψηλού αριθμού θανάτων στη Θεσσαλονίκη.

Κατά τα λοιπά, η έκθεση του ΕΚΤΕΠΝ διαπιστώνει σταθερότητα στον αριθμό των συστηματικών χρηστών ναρκωτικών τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, καθώς και μείωση στον αριθμό των χρηστών οι οποίοι κάνουν ενέσιμη χρήση ναρκωτικών για το 2008. Υπενθυμίζεται, εξάλλου, ότι η χώρα μας σημειώνει σταθερά από τα χαμηλότερα επίπεδα μεταξύ των χωρών - μελών της Ε.Ε. στη διάδοση της χρήσης ναρκωτικών στον γενικό πληθυσμό.

Πάντως, η μακάβρια λίστα αναμονής στον Οργανισμό Κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ) "μετράει" περισσότερους από 5.100 χρήστες ναρκωτικών, ενώ περισσότερα από 5.000 άτομα βρίσκονται σε θεραπεία υποκατάστασης και περισσότερα από 2.000 σε "στεγνά" προγράμματα.

Ηράκλειο: Καρκινοβατεί η μονάδα του ΟΚΑΝΑ!
Έτοιμη, εξοπλισμένη και πλήρως στελεχωμένη από τον περασμένο Αύγουστο είναι η θεραπευτική μονάδα υποκαταστάτων του ΟΚΑΝΑ στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο Ηρακλείου Κρήτης, αλλά δεν έχει λειτουργήσει ακόμη!

Αιτία για τη δραματική και ακατανόητη καθυστέρηση είναι η απόφαση της τεχνικής υπηρεσίας του νοσοκομείου να "παγώσει" την κατασκευή του πρόχειρου διαδρόμου ο οποίος θα επιτρέπει την πρόσβαση στη μονάδα από τη λεωφόρο Ηρακλείου! Το "πάγωμα" της κατασκευής "οφείλεται" αποκλειστικά και μόνο στην προκήρυξη των πρόσφατων εθνικών εκλογών, αλλά δεν έχει βγει ακόμη από την... "κατάψυξη", με θύματα τους 75 χρήστες ναρκωτικών οι οποίοι έχουν γίνει δεκτοί στο πρόγραμμα χωρίς να μπορούν ακόμη να λάβουν τη θεραπεία τους!

Νεόι (συμβασιούχοι) πανεπιστημιακοί: Ζωή με το κομμάτι!

Άρθρο της Αυγής για τους νέους πανεπιστημιακούς που δουλεύουν ακόμη και... δωρεάν! Η μεγαλύτερη ξεφτίλα του εκπαιδευτικού συστήματος!

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=499959

Δεν μπορεί παρά να είναι κόλπο μαγικό. Αλλιώς πώς να εξηγήσει κανείς έξι θέσεις να δίνουν 64 συμβασιούχους. Κι όμως, το εξηγεί περίφημα ο εργασιακός μεσαίωνας που έχει επιβάλλει ακόμα και στα πανεπιστήμια η εκπαιδευτική πολιτική των τελευταίων χρόνων με θύματα χιλιάδες νέους επιστήμονες. Ζωή με το κομμάτι κι αυτό ακόμα παίζεται, όπως αναδεικνύει ο Σύλλογος Διδασκόντων του Πάντειου Πανεπιστημίου φέρνοντας στη δημοσιότητα τα αποτελέσματα της ελαστικοποίησης της εργασίας που εκτός, όλων των άλλων, αφήνει απλήρωτους τουλάχιστον 40 διδάσκοντες συμβασιούχους.

Η μαύρη εργασία στα πανεπιστήμια λέγεται ... 407.
Και δεν είναι μόνο το Πάντειο. Οι ... "407", όπως ονομάζονται οι συμβασιούχοι των πανεπιστημίων, έχουν γίνει πλέον ... θεσμός στα ΑΕΙ, κυρίως στα περιφερειακά. Συνολικά, οι θέσεις Π.Δ. 407 πρέπει να φτάνουν τις 1.200. Κατά μέσο όρο, οι θέσεις αυτές σπάνε στα 3, πληρώνονται, δηλαδή, απ' αυτή 3, κατά βάση επιστήμονες. Υπάρχουν, όμως, και περιπτώσεις όπου μια θέση έσπασε σε 16 (Πανεπιστήμιο Πάτρας) και στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, οι έξι θέσεις που διέθεσε για το προηγούμενο ακαδημαϊκό έτος το υπουργείο Παιδείας, οδήγησαν στην υπογραφή 64 συμβάσεων για την κάλυψη 64 αντίστοιχων εξαμηνιαίων μαθημάτων. Με άλλα λόγια, κατά μέσο όρο, οι έξι ετήσιες συμβάσεις μετατράπηκαν σε 64 συμβάσεις μέσης διάρκειας 18 ημερών (!) εκάστη.

Τόσο στο Πάντειο όσο και στα υπόλοιπα πανεπιστήμια, οι "407" αναλαμβάνουν διδακτικά καθήκοντα, όμοια με αυτά των μελών ΔΕΠ. Διδάσκουν αυτοτελώς μαθήματα, διευθύνουν εκπόνηση εργασιών και εξετάζουν. Αλλά, παρά ταύτα, αμείβονται με ευτελή ποσά, κατώτερα ακόμα και από την ωριαία αποζημίωση της ανειδίκευτης εργασίας.

Στην περίπτωση του Παντείου, (που δεν αποτελεί την εξαίρεση, αλλά τον κανόνα) ούτε αυτά τα παίρνουν. Οι διδάσκοντες Π.Δ. 407 πληρώνονται συνήθως αρκετούς μήνες μετά την ολοκλήρωση του έργου τους. Η διαφορά με τα προηγούμενα ακαδημαϊκά χρόνια, σε ό,τι αφορά το Πάντειο, είναι ότι ο πάρεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου αρνείται να εγκρίνει τις πιστώσεις πληρωμών για συμβάσεις που υπογράφτηκαν αφού είχε προσφερθεί η διδασκαλία των μαθημάτων. 'Ετσι, οι άνθρωποι αυτοί στερούνται μέχρι σήμερα και αυτή ακόμα την πενιχρή αποζημίωση των 500 ευρώ για την εργασία που πρόσφεραν. Ναι, με τόσα εκτιμήθηκε η δουλειά τους.

Οι συμβάσεις των 18 ημερών, όμως, έχουν κι άλλες επιπτώσεις. Αποκλείουν, όλους αυτούς τους νέους επιστήμονες, από την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, την κοινωνική ασφάλιση και το επίδομα ανεργίας, καθώς δεν καλύπτουν τις ελάχιστες προβλεπόμενες προϋποθέσεις για την εγγραφή στο ΙΚΑ και στον ΟΑΕΔ. Επιπλέον, με τέτοιες συμβάσεις δεν είναι δυνατόν να εξασφαλίσουν τα απαιτούμενα εξάμηνα αυτοδύναμης διδασκαλίας, ώστε να διεκδικήσουν μια θέση ΔΕΠ.

Το συνδικαλιστικό κίνημα των εκπαιδευτικών έχει ζητήσει επανειλημμένα την κατάργηση του Π.Δ. 407/80 που εκδόθηκε για να καλύψει τις ανάγκες του νεαρού, τότε, Πανεπιστημίου Κρήτης αλλά, όπως όλα τα καλά και συμφέροντα, φτηνή εργασία που δεν πληρώνεται στην ώρα της, γενικεύτηκε παντού. Σήμερα υπάρχουν τμήματα με ζωή άνω των 30 ετών που αναθέτουν σε έκτακτο διδακτικό προσωπικό του Π.Δ. 407/80 βασικά υποχρεωτικά μαθήματα, χωρίς να προκηρύσσουν τις θέσεις για μόνιμο διδακτικό προσωπικό.

Η πόρτα της απορρύθμισης
Η Συσπείρωση Πανεπιστημιακών θεωρεί ότι το σπάσιμο των ενιαίων θέσεων σε πολλές συμβάσεις αποτελεί μία από τις θύρες εισόδου της απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων στον χώρο της εκπαίδευσης. Επιπλέον αναδεικνύει τις ... εξαρτήσεις που δημιουργεί το καθεστώς αυτό τονίζοντας ότι πάνω στην επισφαλή, υποαμειβόμενη και χωρίς δικαιώματα εργασία τους έχουν οργανωθεί καταστάσεις προσωπικής εξάρτησης και εκμετάλλευσης, οι οποίες αποτελούν όνειδος για τον πανεπιστημιακό χώρο.

Η καθυστέρηση του υπουργείου για τη διάθεση των θέσεων στα πανεπιστήμια και η ολιγωρία του πρυτανικού συμβουλίου για την κατανομή των θέσεων στα τμήματα, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την εμφάνιση αυτών των φαινομένων, καθώς εμποδίζει ακόμα και την έγκαιρη ανακοίνωση των διαθέσιμων θέσεων, πολύ δε περισσότερο να εφαρμοσθεί κάποια διαδικασία αξιοκρατικής επιλογής, τονίζει σε σχετική ανακοίνωση η Συσπείρωση Πανεπιστημιακών.

Ο Σύλλογος διδασκόντων του Παντείου Πανεπιστημίου, ζητώντας τη στήριξη της ΠΟΣΔΕΠ, θα προβεί σε σειρά ενεργειών προκειμένου να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα των συμβασιούχων διδασκόντων. Επιπλέον, εξετάζει την πιθανότητα προσφυγής στα αρμόδια όργανα της πολιτείας για τη διασφάλιση των εργασιακών δικαιωμάτων.

Από την πλευρά της, η Συσπείρωση Πανεπιστημιακών ζητεί οι διδάσκοντες Π.Δ. 407 του Παντείου, αλλά των λοιπών πανεπιστημίων που αντιμετωπίζουν όμοιες καταστάσεις, να λάβουν πλήρη αμοιβή για το έργο που έχουν προσφέρει, δηλαδή σε αντιστοιχία με το εξάμηνο που έχουν εργασθεί, και όχι με βάση τις συμβάσεις που έχουν υποχρεωθεί να αποδεχθούν. Τέλος, καλεί τις Γενικές Συνελεύσεις και τις Συγκλήτους να προχωρήσουν στην έμπρακτη κατάργηση του Π.Δ. 407/80 πιέζοντας για την άμεση προκήρυξη των αναγκαίων θέσεων ΔΕΠ.

Το ΠΑΣΟΚ καίει το πράσινο!

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=516418

Μέτωπο στο σύνολο σχεδόν της ατζέντας της υπουργού Περιβάλλοντος Τίνας Μπιρμπίλη υψώνει το ΠΑΣΟΚ. Οι αντιδράσεις, που εκφράστηκαν με δύο αλλεπάλληλες χθεσινές παρεμβάσεις του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ Χρ. Παπουτσή στη Βουλή, επικεντρώνονται στη ματαίωση της εκτροπής του Αχελώου αλλά και στο νομοσχέδιο για τα δάση, το οποίο έχει αντισυσπειρώσει βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος, αλλά και κορυφαίους υπουργούς οι οποίοι εκλέγονται σε περιοχές που προσφέρονται για καταπάτηση και ανοικοδόμηση. Χαρακτηριστική είναι η αποστροφή του κ. Παπουτσή που, εν μέσω χειροκροτημάτων από τους βουλευτές της πλειοψηφίας, δήλωσε: Μακριά από το ΠΑΣΟΚ αυτοί που είναι εναντίον της συνέχισης του έργου.

Σήμερα, μάλιστα, που το νομοσχέδιο εισάγεται στη Βουλή, το ΠΑΣΟΚ έχει συγκαλέσει συνεδρίαση του αρμόδιου ΚΤΕ, προκειμένου να διορθώσει τα "κακώς κείμενα". Η κ. Μπιρμπίλη έχει μπει στο στόχαστρο των συναδέλφων της και για την υπόθεση των τελών κυκλοφορίας, η οποία ξεσήκωσε θύελλα και ανάγκασε τον κ. Παπανδρέου να μιλήσει περί "λάθους της κυβέρνησης".


http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=516366

Σαφή διαφοροποίηση του Χρ. Παπουτσή από τη θέση της κυβέρνησης για το θέμα της εκτροπής του Αχελώου χθες στη Βουλή. Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Χρ. Παπουτσής το χαρακτήρισε έργο εθνικής σημασίας αναφέροντας μάλιστα και κωλύματα που θα επιφέρει αντίθετη άποψη σχετικά με την κοινοτική χρηματοδότηση. Ενώ η αρμόδια υπουργός απέφυγε προσεκτικά να πάρει θέση για την εξέλιξη του έργου.

Λύση διαχείρισης των υδάτων αναζητεί η Τ. Μπιρμπίλη, να συνεχιστούν τα έργα ζήτησε ο Χρ. Παπουτσής
Ο Χρ. Παπουτσής, που χειροκροτήθηκε δύο φορές από τους βουλευτές της κυβέρνησης, είπε στη Βουλή ότι προφανώς τα έργα που βρίσκονται σε εξέλιξη θα πρέπει να προχωρήσουν, ενώ νωρίτερα είχε υπογραμμίσει και ότι το συγκεκριμένο έχει εξαγγελθεί και μελετηθεί από τις κυβερνήσεις Α. Παπανδρέου και Κ. Σημίτη. Μακριά από το ΠΑΣΟΚ αυτοί που είναι εναντίον της συνέχισης του έργου, αντέτεινε προφανώς προς τη διστακτική θέση της παρισταμένης υπουργού ο Χ. Παπουτσής.

Η υπ. Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Τ. Μπιρμπίλη, που αν και έχει αφήσει να διαφανεί ότι δεν υπεραμύνεται της εκτροπής προσπάθησε να πείσει ότι λύση διαχείρισης των υδάτων θα δοθεί, αλλά ίσως χρειαστεί ένας ακόμη χρόνος μελέτης, που στα 30 χρόνια συζήτησης του έργου δεν είναι αξιολογήσιμο μέγεθος. Αλλά και ότι πρέπει να περιμένουμε και την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Ως λύση έχει ξεπεραστεί, επεσήμανε η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ηρώ Διώτη αντιπροτείνοντας μικρά φράγματα ανάσχεσης ροής και λιμνοδεξαμενές στο μήκος του Πηνειού. Οικολογική πρόταση, θα στοιχίσει το ένα τρίτο των χρημάτων της εκτροπής, δίνει τον ίδιο προϋπολογισθέντα όγκο νερού και χρειάζεται λιγότερο χρόνο περαίωσης, γιατί είναι πολλά μικρότερου μεγέθους έργα και μπορούν να γίνονται ταυτόχρονα.

Με ορατό τον κίνδυνο να βρεθούμε μπροστά σε μη αναστρέψιμες καταστάσεις στον θεσσαλικό κάμπο επεσήμανε η Ηρώ Διώτη, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αντίθετος με την λύση της εκτροπής και υπογράμμισε ότι το νερό πρέπει να αντιμετωπιστεί ως δημόσιο και κοινωνικό αγαθό ιδιαίτερα τώρα που οι κλιματικές αλλαγές έχουν βάλει την Ελλάδα στο μάτι του κυκλώνα.

Η τοπική κοινωνία τρομοκρατεί: ΕΚΑΨΑΝ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΗΛΙΟΥ!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΜΠΡΗΣΜΟ ΣΠΙΤΙΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΛΑΥΡΕΝΤΙΟ ΠΗΛΙΟΥ

«Ανεπιθύμητοι στο χωριό»

Ο Αγιος Λαυρέντιος είναι από τα τελευταία γραφικά χωριά του Πηλίου, που δεν έχει πληγεί από την άμετρη τουριστική ανάπτυξη. Μ’ αυτό το κριτήριο τον επέλεξε πριν τρία χρόνια ως τόπο μόνιμης κατοικίας ένα νεαρό ζευγάρι από την Αθήνα, μία ζωγράφος και ένας κοινωνικός ανθρωπολόγος. Δεν δούλευαν στους αγρούς, όπως η πλειοψηφία των συγχωριανών τους, αλλά διακοσμούσαν κτίρια, κυρίως ταβάνια με κλασικά μοτίβα. Έμεναν σε ένα εγκατελειμένο σπίτι, το οποίο τους είχε παραχωρηθεί από τον αθηναίο ιδιοκτήτη του, και το οποίο επισκεύαζαν συνεχώς με πολλή προσωπική εργασία. Ομως, παρά τις αρκετές φιλίες, που ανάπτυξαν στο χωριό, για κάποιους ήταν ανεπιθύμητοι, όπως, δυστυχώς, είχαν αποδειχτεί απο κάποιους ανεπιθύμητοι για το ίδιο χωριό στις αρχες του 1990 και αρκετοί Αλβανοί, οι οποίοι είχαν αντιμετωπιστεί με εξαιρετικά βίαιο τρόπο.

Στις 20 Δεκεμβρίου το νεαρό ζευγάρι έφυγε από το χωριό για διακοπές. Στις 10 το βράδυ της 26ης Δεκεμβρίου, έλαβαν τηλεφώνημα από γείτονά τους ότι το σπίτι καίγεται. Έφτασαν εσπευσμένα στις 4 το πρωί της 27ης. Εκεί βρήκαν τους πυροσβέστες να παλεύουν ακόμα με τις φλόγες (το σπίτι ήταν παλιό, το πάτωμα και η οροφή του από παλιά ξύλα και στο ισόγειο είχαν χρώματα για τις διακοσμητικές εργασίες τους).

Οι πρώτες πληροφορίες, που τους έδωσαν, μιλούσαν για εμπρησμό, καθώς το λουκέτο της εισόδου βρέθηκε διαρρηγμένο και δεν υπήρχε περίπτωση βραχυκυκλώματος, αφού ο γενικός ηλεκτρικός διακόπτης ήταν κλειστός. Παρά το σοκ της απώλειας όχι μόνο όλων των προσωπικών τους αντικειμένων αλλά και μεγάλου όγκου της δουλειάς τους, από την οποία ζούσαν (σχεδίων, αρχείων, υλικών, εργαλείων), ξαφνικά διαπίστωσαν ότι ορισμένα παλαιότερα «ατυχήματα», που τους είχαν συμβεί, δεν έμοιαζαν πλέον και τόσο τυχαία: στην αρχή του καλοκαιριού είχαν βρεί σπασμένη τη μοτοσικλέτα τους και λίγο καιρό αργότερα κάποιος με ένα αγροτικό είχε σπρώξει το αμάξι τους, που είχε ξεμείνει σε έναν επαρχιακό δρόμο, προς το γκρεμό!

Η αστυνομία δεν ασχολήθηκε καθόλου με τον εμπρησμό. Ασχολήθηκε, όμως, με τα θύματά του! Ήρθε την επομένη να ανακρίνει το ζευγάρι, κατόπιν υπόδειξης ορισμένων ντόπιων, επειδή κάποιος είχε ξύσει κάποια αυτοκίνητα στην πλατεία του χωριού. Παρότι το ζευγάρι δεν είχε μείνει στο χωριό (μήπως είχε και σπίτι πιά;), ο αστυνομικός απευθύνθηκε με πολύ επιθετικό τρόπο στους πυρόπληκτους. Η δικηγόρος τους πήγε στον ανακριτή της πυροσβεστικής και την διαβεβαίωσαν προφορικά ότι το πόρισμα είναι διάρρηξη και εμπρησμός από πρόθεση.

Στις 29 Δεκέμβρη κάλεσαν συνέλευση στο χωριό. Συμμετείχαν πάνω από 100 άτομα και πέρα από τον αποτροπιασμό για τέτοια γεγονότα, που βλάπτουν τη φήμη (και τον τουρισμό) του χωριού, δηλώθηκε από μερικούς η υπόνοια πως ίσως ο εμπρησμός να είχε να κάνει με το … σκοτεινό παρελθόν των δύο νεαρών, δηλαδή με τις πολιτικές απόψεις και δράσεις τους, κυρίως στο Βόλο, σε κοινωνικά και οικολογικά θέματα. Διατυπώθηκε, επίσης, και η υπόνοια πως ίσως οι εμπρηστές να προέρχονται από το χωριό. Κάτι, που άλλωστε, μάλλον είναι πιθανό, καθώς το σπίτι που κάηκε βρισκόταν στην άκρη ενός δαιδαλώδους καλντεριμιού και κανείς δεν μπορούσε να το προσεγγίσει με αυτοκίνητο ή μοτοσικλέτα και να αναχωρήσει γρήγορα, αφού το κάψει..

Το συμβάν είναι πολύ πιο σοβαρό από την απλή πυρπόληση ενός παλιού σπιτιού. Έχει να κάνει με την αποδοχή της άλλης άποψης και τη δημοκρατία σε ένα χωριό. Γιατί αν προχτές ο ανεπιθύμητος ξένος ήταν ο Αλβανός και σήμερα είναι ο Αθηναίος με πολιτική και κοινωνική δράση, αύριο ποιός θα είναι;

ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΟΥ ΠΗΛΙΟΥ

katoikoitoupiliou@yahoo.gr